W osi budowli znajduje się prostokątna wieżyczka (sygnaturka) z galerią widokową, o konstrukcji słupowo–szkieletowej, wychodząca z kalenicy dachu. Ściany boczne dolnej części wieżyczki o obrysie kwadratu, pokryte są dachówką, całość zwieńczona czterospadowym dachem hełmowym, wspartym na ośmiu filarach. Hełm pokryty dachówką zakończony metalowym szpicem.
Pałac otoczony jest XIX-wiecznym parkiem naturalistycznym, w którego kompozycji wykorzystano walory krajobrazu Pogórza Kaczawskiego.
Historia Na miejscu obecnego pałacu pod koniec XVI wieku zbudowano w renesansowym stylu dwór otoczony fosą, przez którą prowadziły mosty. Obok dworu stał budynek gospodarczy „Bronówka”. Jednym z pierwszych właścicielem posiadłości w XV wieku był Burgmann von Schindel. W XVII-XVIII wieku posiadłość należała do członków rodzin von Zedlitz i von Nostitz. W latach 1702/7 dwór został gruntownie przebudowany z zachowaniem fosy i mostów. W XIX wieku posiadłość należała do Gustava Zahna, który w 1902 roku, po raz drugi, przebudował pałac. Obecny wygląd rezydencji pochodzi z tego okresu, w tym samym czasie zlikwidowano fosę i mosty prowadzące do pałacu, oraz powstało założenie parkowe. W 1932 roku pałac z majątkiem nabył rolnik Kurt Scholz. Po II wojnie światowej pałac był kilkakrotnie remontowany.