Zgodnie z planowanym etatem 100 000 armii Rzeczypospolitej Obojga Narodów pułk miał liczyć etatowo 1369 „głów”. W sztabie wyższym miało służyć 5 oficerów, w średnim i niższym – 15. W skład pułku miało wejść 10 chorągwi po 135 „głów” każda. Etat ten ze względów oszczędnosciowych nie został zrealizowany i rozpoczęto formowanie 65 000 armii. Pułk w tym przypadku miał liczyć 1099 „głów” w tym 19 w sztabie i po 135 osób w 8 chorągwiach. W czerwcu 1791 liczył 785 „głów”. Wiosną 1792, jeszcze przed wybuchem wojny z Rosją, pułk liczył według etatu 1099 żołnierzy, a faktycznie posiadał ich 1046. W marcu 1792 stacjonował w Powołoczy.

Po przegranej wojnie, stan pułku zmniejszył się znacznie i jesienią 1793 wynosił jedynie 570 żołnierzy, a w chwili wybuchu powstania kościuszkowskiego 562.

Pułk w 1792 liczył 1046 „głów”, 434 towarzyszy „przytomnych”, 142 towarzyszy przytomnych proszących o dymisję, 19 towarzyszy przytomnych proszących o przejście na towarzyszy „sowitych” i 1046 koni.