Były wśród nich pasiasty kangur z wysp w Zatoce Rekina w zachodniej Australii i jaszczurki piaskowe, które znalazł w okolicach Sydney.
W latach 1826–1829 Quoy wziął udział (znów wspólnie z Gaimardem) w innej wyprawie badawczej na Pacyfik, na pokładzie l'Astrolable pod rozkazami Jules’a Dumont d’Urville’a. Podczas tej ekspedycji podjął szczególnie zaawansowane prace badawcze na Nowej Zelandii, gdzie zebrał endemiczne okazy przepiórki, siewki i delfina. Odwiedził również Nową Gwineę, gdzie znalazł ciekawy okaz miniaturowego kangura. W archipelagu wysp Fidżi podjął studia etnograficzne, opisując życie i zwyczaje miejscowej ludności tubylczej.
Jean René Constant Quoy opublikował wyniki swych badań zoologicznych w obszarze Pacyfiku dopiero w latach 1830–1833, gdy pracował jako wykładowca medycyny w szkole marynarki wojennej w Rochefort. Francuska Akademia Nauk (członek korespondent od 1838) i Muzeum Historii Naturalnej uznawały go za naukowca, który przywiózł do Francji więcej okazów fauny niż jakakolwiek ekspedycja przed nim.
Kawaler Legii Honorowej.
Bibliografia Carl Waldman i Alan Wexler, Encyclopedia of Exploration, New York 2003,
Kategoria:Francuscy podróżnicy i odkrywcy Kategoria:Francuscy zoolodzy Kategoria:Francuscy lekarze Kategoria:Kawalerowie Legii Honorowej Kategoria:Urodzeni w 1790 Kategoria:Zmarli w 1869