2000 ludzi oddział Kowpaka przebył w sumie ponad 2000 km, niszcząc 19 niemieckich transportów kolejowych i 51 składów, wysadzając 52 mosty oraz prowadząc sabotaż w elektrowniach i punktach wydobycia ropy w Borysławsko-Drohobyckim Zagłębiu Naftowym.
W grudniu 1943 roku Kowpak z powodu choroby został ewakuowany na tyły do Kijowa. W lutym 1944 roku na bazie jego oddziałów sformowano 1 Ukraińską Dywizję Partyzancką, której nadano jego imię. Ta dowodzona przez Petra Werszyhorę jednostka przeprowadziła dwa kolejne wielkie rajdy na tereny dzisiejszej zachodniej Ukrainy, Białorusi oraz wschodniej Polski. Oddziały Kowpaka walczyły zarówno przeciwko Niemcom, jak i Ukraińskiej Armii Powstańczej.
Jeszcze w trakcie wojny, w 1944 roku, czynnie zaangażował się w działalność Komunistycznej Partii Ukrainy i został wybrany deputowanym do Rady Najwyższej Ukraińskiej SRR, a od 1947 roku był zastępcą przewodniczącego Prezydium Rady Najwyższej ZSRR.
Wspomnienia От Путивля до Карпат, 1949 Из дневника партизанских походов, 1964