Lessy dolinne często charakteryzują się warstwowaniem i szarą barwą związaną z aktywnością procesów hydrogenicznych.
Występowanie w ujęciu globalnym Ze względu na rozmieszczenie pokryw lessowych oraz pośrednio ich wiek i pochodzenie pyłów lessotwórczych wydzielane są trzy odmiany lessów:
peryglacjalne – lessy występujące w strefie przedpola lądolodów skandynawskich (lessy europejskiego i północnoamerykańskiego pasa lessowego), perymedyteriańskie – lessy szerokiej strefy wybrzeży basenu Morza Śródziemnego i Czarnego, perydesertyczne – lessy wnętrza kontynentu azjatyckiego.
Pokrywy lessowe zajmują łącznie blisko 20% powierzchni kontynentówPye, K., 1987. Aeolian Dust and Dust Deposits. Academic Press, London.. Największy zwarty obszar ich występowania to Wyżyna Lessowa w Chinach, gdzie ich grubość dochodzi nawet do 300 metrów, a wiek najstarszych warstw datowany jest na eoplejstocen, a nawet pliocen. Zwarte płaty lessowe występują także m.in. na terenie Kazachstanu, Ukrainy, Stanów Zjednoczonych, Węgier, Bułgarii, Czech, Austrii, Niemiec, Francji, Belgii, a nawet południowej Anglii.