thumb|Żołnierz pułku 6 przedniej straży thumb|Taniec tatarski (mal. Juliusz Kossak) 6 Pułk Litewski Przedniej Straży – oddział jazdy armii Wielkiego Księstwa Litewskiego wojska I Rzeczypospolitej.
Formowanie i zmiany organizacyjne Sformowany w maju 1792 z 2 Pułku Ułanów Nadwornych. Znany wcześniej jako Pułk Tatarski Jakuba Azulewicza albo 1 Pułk Tatarski. Status nadwornych oddziałów królewskich regulowały uchwały sejmowe z 1776 roku:
W lutym 1777 roku, według etatu pułk ułanów w trzech szwadronach miał liczyć 411 ludzi, a faktycznie liczył 269.
Ustalenia te zmieniła uchwała Sejmu Czteroletniego z 3 września 1789 roku:
Ostateczne rozwiązanie milicji nadwornych nastąpiło na sejmie 15 maja 1792 roku:
We wrześniu 1792 roku pułk etatowo liczył 411 „głów”, a faktycznie służyło 407 żołnierzy. W dniu 31 marca 1794 roku pułk liczył według etatu 612 ludzi, faktycznie 465. W okresie powstania kościuszkowskiego posiadał na uzbrojeniu 286 pistoletów, 205 szabel i 95 pik.
Żołnierze pułku Etatową obsadę oficerską normował etat stutysięczny wojska, według którego w pułku powinni się znajdować: pułkownik, podpułkownik, dwóch majorów, kwatermistrz, audytor, dwóch adiutantów, czterech rotmistrzów z chorągwiami, czterech rotmistrzów sztabowych, ośmiu poruczników, ośmiu chorążych. Większość stanowili Tatarzy.