Teoria dystrybucji Fishera Teoria dystrybucji przede wszystkim wyjaśniała istotę procentu. Fisher doszedł do wniosku, że przyczyną istnienia procentu, jako samodzielnego dochodu, jest przedkładanie przez jednostki dóbr i dochodów teraźniejszych nad przyszłymi. Wynikało to z preferencji jednostki: wielkości oczekiwanych dochodów kształtowania się dochodów w czasie składu i stopnia pewności dochodów stopnia przezorności jednostki przyzwyczajenia przewidywanej długości życia przywiązania do potomstwa
Jednostka, będąc niecierpliwą, preferowała dobra teraźniejsze. Fisher doszedł do wniosku, że miały one większe znaczenie niż dobra przyszłe, ponieważ: były pewne, jednostka już je posiadała były rzadsze od dóbr przyszłych umożliwiały natychmiastowe zaspokojenie potrzeb
Przedkładanie dóbr teraźniejszych nad przyszłymi było przyczyną powstawania tzw. agio – premii, czyli stopy procentowej dla wartości dóbr teraźniejszych. Stopę procentową rozumiał jako cenę, jaką jednostka jest w stanie zapłacić, aby uzyskać dobro albo dochód dzisiaj, a nie w odległej przyszłości.