Piotra Bagrationa VII Korpus Piechoty, dow. gen. Nikołaj Rajewski VIII Korpus Piechoty, dow. gen. Michaił Borozdin IV Korpus Kawalerii, dow. gen. Karl Sivers III Armia (rezerwowa) Obserwacyjna pod dow. gen. Aleksandra Tormasowa Korpus Piechoty Kamienskiego Korpus Piechoty Markowa Korpus Piechoty Osten-Sackena Korpus Kawalerii Lamberta Razem 300 tys. żołnierzy i 900 dział oraz: Korpus Finlandii Steingella (w akcji od sierpnia) Korpus Dunaju Cziczagowa (w akcji od listopada) + nieznane co do wielkości siły na Krymie i na Kaukazie. W sumie ponad 650 tys. żołnierzy.
Przebieg zmagań thumb|upright=1.3|Animowana mapa inwazji napoleońskiej na Rosję
Manewr na Wilno thumb|Wielka Armia przekracza Niemen, John Heaviside Clark Wieczorem 23 czerwca 1812 roku, około godziny 22, pierwsze korpusy – kawaleryjski marszałka Joachma Murata oraz korpusy marszałków Davouta i Neya przekroczyły Niemen. Rosjanie opuścili Wilno 28 czerwca 1812 roku. Napoleon I spróbował rozdzielić dwa rosyjskie korpusy Bagrationa i Barclaya de Tolly'ego, które w pierwszej fazie wojny znajdując się w nieustannym odwrocie uchodziły prawie bez strat, unikając rozstrzygnięć militarnych.