Władimir Pietrowicz Agapiejew, ros. Владимир Петрович Агапеев (ur. 9 czerwca 1876 w Warszawie, zm. 6 maja 1956 w Buenos Aires) – generał porucznik Armii Imperium Rosyjskiego.
Życiorys Urodził się 9 czerwca 1876 roku w Warszawie, stolicy ówczesnego Królestwa Polskiego. W 1893 roku ukończył 1 Sankt Petersburski Korpus Kadetów, a dwa lata później Nikołajewską Szkołę Kawalerii w Sankt Petersburgu. Służył w Lejb-Gwardyjskim Pułku Ułanów Jego Wysokości. W 1901 roku ukończył Nikołajewską Akademię Sztabu Generalnego w Sankt Petersburgu.
W latach 1904–1905 wziął udział w wojnie rosyjsko-japońskiej. W 1905 roku został szefem sztabu 3 Zaamurskiej Brygady. Od 1907 roku był attaché wojskowym w Królestwie Serbii, zaś od 1909 roku w Belgii, a następnie w Holandii. Awansował do stopnia pułkownika. Po wybuchu I wojny światowej objął funkcję szefa sztabu 10 Dywizji Kawalerii. W 1915 roku w stopniu generała majora został dowódcą 2 Lejb-Huzarskiego Pawłogradzkiego Pułku. Od 1916 roku był szefem sztabu VI Korpusu Kawalerii, zaś od pocz. 1917 roku – XXXV Korpusu Armijnego.