Dodatkową osłonę przed ostrzałem stanowiły bele sprasowanej bawełny na pokładzie z przodu nadbudówki (przez to, był zaliczany do okrętów typu cottonclad).
Początkowo taranowiec „Lancaster” nie przenosił stałego uzbrojenia; brak jest informacji, czy później został wyposażony w działa.
Służba Podobnie jak inne taranowce flotylli Elleta, „Lancaster” formalnie nie wchodził w skład Marynarki Wojennej USA, lecz Zachodniej Flotylli Kanonierek (Western Gunboat Flotilla) należącej do Armii USA. Okręt wziął udział w kampanii na Missisipi. Mimo przejścia Zachodniej Flotylli Kanonierek pod kontrolę Marynarki Wojennej w październiku 1862, flotylla taranowców w dalszym ciągu pozostawała pod administracją Armii.
Pierwszą akcją taranowców Unii była bitwa na Missisipi pod Memphis 6 czerwca 1862, „Lancaster” jednak nie odegrał w starciu większej roli. Razem z innymi okrętami posuwał się następnie Missisipi na południe, w głąb konfederackiego terytorium, pod Vicksburg. 21 czerwca „Lancaster” zatopił prom używany do transportu konfederackich żołnierzy przez Missisipi. 26 czerwca wraz z taranowcem „Monarch”, ścigał konfederacki taranowiec CSS „General Earl Van Dorn”, który został w następstwie spalony przez załogę na rzece Yazoo, nie mogąc się wycofać.