Wybory parlamentarne w Polsce w 1952 roku – pierwsze wybory do Sejmu PRL, które zostały przeprowadzone 26 października 1952, na podstawie ordynacji wyborczej przegłosowanej przez Sejm Ustawodawczy 1 sierpnia 1952.
Wybory te nie spełniały żadnych demokratycznych standardów i przeprowadzone zostały w oparciu o kuriozalną ordynację wyborczą. Odbywały się w czasie wzmożonego terroru i zastraszania społeczeństwa (tj. apogeum stalinizmu w Polsce), a w ich organizacji bezpośrednio uczestniczył aparat bezpieczeństwa. Wybory miały na celu głównie mobilizację społeczeństwa do aktywnego popierania władz oraz rozpropagowanie programów i planów sporządzanych przez PZPR. Wyłoniony sejm miał pełnić rolę instytucji kamuflującej dyktaturę partii komunistycznej.
Tło wyborów i przygotowania Wybory do sejmu i rad narodowych w PRL-u, podobnie jak wybory do organów władzy przedstawicielskiej w ZSRR i w innych krajach socjalistycznych, miały niewiele wspólnego z demokratycznymi procedurami wybierania reprezentantów typowych dla zachodnich demokracji liberalnych. Mimo stania w radykalnej opozycji do zachodnich wartości, w państwach sowieckiej strefy wpływów decydowano się przeprowadzać imitacje takich wyborów.