W latach 1973–1988 był etatowym pracownikiem Służby Bezpieczeństwa. Od czerwca 1983 był kierownikiem Sekcji III Wydziału III-1 SUSW w Warszawie. W raporcie z 28 marca 1987 wyjaśniał, że jego utwory literackie nie mają związku z pełnioną służbą ani nie zawierają negatywnych treści politycznych, a także iż: „Posiadane możliwości i kontakty osobiste w środowisku literackim wykorzystuję również do realizacji zadań służbowych na odcinku operacyjnej ochrony i kontroli środowiska literackiego”. Ze służby w SB zwolniony 31 lipca 1988 roku w stopniu porucznika. Jego sylwetka została opisana w Biuletynie Instytutu Pamięci Narodowej nr 8-9/2008Wojciech Kujawa, Sebastian Ligarski, Literat na służbie, Biuletyn IPN 8-9/2008, str 21-22..
Publikacje Mówione pod wiatr – Iskry, Warszawa 1986, Na przekór – MAW, Warszawa 1986, Malowanie powietrza – LSW, Warszawa 1988, Testy i psychozabawy – Astrum, Wrocław 1992, Mowa gwiazd – Astrum, Wrocław 1994, Przyjaciel domu – Ethos, Warszawa 1995, Wielka Księga Humoru Polskiego – Ethos, Warszawa 1995, Medycyna niekonwencjonalna (t.1, t.2) – Astrum, Wrocław 1995, Znaki zodiaku: cechy charakteru: kto z kim, czyli powinowactwo serc – Astrum, Wrocław 1995, Sekrety medycyny naturalnej (praca zbiorowa) – Astrum, Wrocław 1996, Vadmecum managera – Astrum, Wrocław 1997, Przepowiednie dla