Uszkodzenia nawierzchni mogą doprowadzić zarówno awarii roweru, jak i do utraty sterowności i wypadku. Podczas wyścigów dochodzi czasem do zderzenia zawodnika z kibicem, samochodem technicznym lub innym pojazdem pojawiającym się na trasie w wyniku niewłaściwego zabezpieczenia trasy. Czynnikiem zwiększającym ryzyko upadku na trasie jest mokra nawierzchnia, mgła, świeżo namalowane na szosie napisy, liście, brukowa nawierzchnia, a w skrajnym wypadku gołoledź i śnieg (w kolarstwie zdarzają się wyścigi rozgrywane nawet w takich warunkach).
Skutki kraks Choć kraksy kolarskie wyglądają bardzo groźnie, jednak najczęściej nie pozostawiają poważniejszych następstw. Samo określenie "kraksa" kojarzy się z nie tyle z wypadkiem, katastrofą, lecz z przelotnym zdarzeniem losowym. Zawodowy kolarz przewraca się na trasie kilka razy w roku. Najczęściej w wyniku upadku dochodzi do tak zwanych "szlifów" czyli płytkich, ale bolesnych obtarć skóry. Najczęściej zawodnicy odnoszą kontuzję nóg i rąk. Czasem dochodzi do złamania obojczyka, ręki, rzadziej nogi. Urazy głowy zdarzają się rzadko, jeszcze rzadziej dochodzi do urazów kręgosłupa. Niemniej jednak czasem zdarzają się wypadki śmiertelne, a także te zakończone poważnym kalectwem.