thumb|300px|right|Ziemie we władzy Wattasydów u szczytu potęgi Wattasydzi (arab. وطاسيون) – dynastia sułtanów panujących w Maroku w latach 1472–1549.

Wattasydzi byli Berberami z grupy plemion Zanata. W XII wieku przedostali się z Trypolitanii na tereny wschodniej Algierii. W Maroku, za czasów dynastii Marynidów, urośli w siłę jako wezyrzy, a po obaleniu sułtana Abu Inana Farisa w 1358 roku mieli decydujący wpływ na politykę w kraju oraz wynoszenie na tron i odsuwanie od władzy kolejnych marynidzkich sułtanów.

Panujący w XV wieku marynidzki sułtan Abdulhak II próbował ograniczyć wpływy Wattasydów, został jednak wkrótce obalony i po okresie anarchii na marokańskim tronie w 1472 roku zasiadł Muhammad asz-Szajch al-Mahdi – pierwszy sułtan z dynastii Wattasydów.

Władza Wattasydów nie została jednak powszechnie zaakceptowana przez marokańskie plemiona. Wśród Beduinów i Berberów dynastia ta cieszyła się niewielkim autorytetem. Szczególnie w południowym Maroku dochodziło do buntów, a w siłę rośli lokalni przywódcy plemienni.