Jeśli starsza pani była wdową, to przez rok nosiła czarny wdowi czepiec z takiej samej barwy woalką, która osłaniała twarz oraz welonem, który spływał na plecy, sięgając czasami aż do ziemi.
Rodzaje czepców bramka czub hennin kapik kokosznik kornet
Czepek nocny thumb|Czepek nocny (XIX w.) Szyty był najczęściej z białego płótna, tak jak bielizna, i zakładany na noc do spania, przede wszystkim celem ochrony przed chłodem w słabo ogrzewanych dworach czy mieszkaniach w mieście. Ponadto chronił pościel przed zabrudzeniem, starsze kobiety często bowiem farbowały siwiejące włosy wyciągiem z włoskiego orzecha, który zostawiał trudno usuwalne plamy. Męskim odpowiednikiem czepka nocnego była szlafmyca (niem. Schlafmütze). Głęboko wciśnięta na czoło z długim spiczastym końcem przypominała czapkę św. Mikołaja, tyle że białego koloru. Zwyczaj spania w szlafmycy zanikł na początku XX wieku.
Galeria
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Zwyczaje ślubne