Pietro Germi (ur. 14 września 1914 w Genui, zm. 5 grudnia 1974 w Rzymie) – włoski reżyser, scenarzysta i aktor filmowy. Ważna postać kina włoskiego neorealizmu oraz filmów typu commedia all'italiana.
Życiorys Pochodził z ubogiej rodziny. W młodości pracował jako posłaniec, następnie przez krótki okres kształcił się w szkole morskiej, wkrótce jednak postanowił poświęcić się aktorstwu. Studiował aktorstwo i reżyserię w rzymskiej szkole filmowej Centro sperimentale di cinematografia. W czasie studiów utrzymywał się jako statysta, asystent reżysera (m.in. przy dwu filmach Alessandra Blasettiego), czasami również jako scenarzysta.
Debiutował jako reżyser filmem Świadek (1946). Wczesne prace Germiego (m.in. Pod niebem Sycylii) włączają go w nurt włoskiego neorealizmu. Z czasem zaczął stopniowo odchodzić od dramatów podejmujących kwestie społeczne do satyrycznych komedii. Nadal jednak głównym obiektem zainteresowania reżysera było sycylijskie społeczeństwo.
W latach 60. międzynarodowe uznanie przyniosły mu komedie: Rozwód po włosku (1961), Uwiedziona i porzucona (1964) oraz Panie i panowie (1966). Za Rozwód po włosku otrzymał Oscara za najlepszy scenariusz oryginalny (był również nominowany za reżyserię), a film Panie i panowie zdobył Złotą Palmę na 19.