Po ucieczce Etla przez tydzień ukrywała się u zaprzyjaźnionej polskiej rodziny Jasińskich, a gdy ci nie pozwolili jej przebywać u siebie dłużej, postanowiła znaleźć schronienie pod schodami prowadzącymi na strych w jej domu rodzinnym. Tam odnalazł ją przypadkowo właściciel kamienicy i sąsiad rodziny Wolberg, Julian Sielski, który zabrał ją do siebie, wyrobił fałszywe dokumenty i umieścił na wsi u swoich rodziców.

23 grudnia 1942 Antonina i Sylwester Sielscy przyjęli Etlę pod dach swojego domu we wsi Oblasy koło Janowca, a Julian Sielski dostarczał im pieniędzy na utrzymanie i dostarczał Etli korespondencję od jej siostry, która ukrywała się wówczas w Warszawie. Etla mieszkała u Sielskich do czasu ewakuacji ludności w 1944, kiedy została aresztowana i wywieziona na roboty przymusowe do Austrii.

Po wojnie Etla (której rodzice zginęli na Majdanku) wróciła do Polski, gdzie wraz z siostrą zamieszkała u Sielskich w Lublinie.

W 2004 na podstawie wspomnień Etli Wolberg powstała publikacja Lublin – Majdanek – Lublin. Moja ucieczka od Zagłady, wydana w Kanadzie pod red.