Bliższe kontakty nawiązano natomiast wiosną 1980 roku z grupą robotników Zakładów Mechanicznych „Ursus”, czyli Zbigniewem Bujakiem, Zbigniewem Janasem i Emilem Broniarkiem. Pismo zaczęło z czasem wydawać bibliotekę „Robotnika”, m.in. „Robotników” Bolesława Sulika, o losach przywódców strajku w stoczni szczecińskiej w grudniu 1970 roku i poemat satyryczny Janusza Szpotańskiego o Breżniewie „Caryca i zwierciadło”.
W lipcu 1980 roku, wraz z narastającym ruchem strajkowym pismo zdominowały informacje o strajkach w całym kraju. Współpracownicy „Robotnika” odegrali kluczową rolę w strajku w Stoczni Gdańskiej, którego głównym organizatorem był członek KSS KOR Bogdan Borusewicz, a wraz z nim grupa WZZ Wybrzeża z Joanną i Andrzejem Gwiazdami, Wałęsą, Walentynowicz i Pieńkowską. Bujak i Janas kierowali strajkiem w Ursusie.
W tekstach programowych z lata 1980 „Robotnik” przedstawiał konkretne postulaty: dodatek drożyźniany, podniesienie zasiłków rodzinnych, poprawa zaopatrzenia w mięso, oraz gwarancje nierepresjonowania za udział w strajku. Nawoływał do tworzenia niezależnych przedstawicielstw robotniczych.