Wykorzystując swoje powodzenie Kara Kitajowie najechali także państwo chorezmszaha Atsiza (1128–1156), zmuszając go do płacenia trybutu.
Charakter państwa Kara Kitajów thumb|left|Wieża Burana jedna z nielicznych pozostałości po dawnej stolicy Karachanidów i Kara Kitajów Władcy Kara Kitajów używali środkowoazjatyckiego tytułu gurchan, oznaczającego chana chanów, albo chana uniwersalnego, który przyjął Yelü Dashi, ale używano w stosunku do nich także tytułu chińskich cesarzyMichal Biran The Empire of The Qara Khitay in Eurasian History: Between China and Islamic World, Cambridge University Press, s. 1.; S. Frederick Starr Xinjiang: China's Muslim Borderland, M.E. Sharpe, s. 43.. Organizacja państwa Kara Kitajów bardzo różniła się od organizacji muzułmańskich państw, na których terytoriach ono powstało. W znacznym stopniu zsinizowani Kara Kitajowie przenieśli do Azji Środkowej chińskie techniki administracyjne. W przeciwieństwie do muzułmanów nie rozdzielali oni terytorium państwa na należące do krewnych władcy apanaże. W sposób bezpośredni Kara Kitajom podlegało jedynie Siedmiorzecze, ze stolicą w Bałasagunie w dolinie rzeki Czu. Poza tym sprawowali oni luźną kontrolę nad swoimi wasalami, takimi jak Karachanidzi, Ujgurowie, Karłucy i Chorezmszahowie, która wyrażała się przede wszystkim w obowiązku płacenia trybutu.