Sadrowie zwrócili się o pomoc do Kara Kitajów, uprzedził ich jednak Muhammad, który w roku 1207 stłumił powstanie i oddał Sadrom władzę jako swoim wasalom. Teraz zaczął on spiskować z Karachanidzkim chanem Samarkandy, chcąc stworzyć antykitańską koalicję z muzułmanów niezadowolonych z rządów gurchana. To doprowadziło w roku 1210 do wybuchu wojny pomiędzy Kara Kitajami a Chorezmszahem, której pierwszym aktem było zajęcie przez wojska gurchana Samarkandy. Kara Kitajowie musieli się jednak z niej wycofać ze względu na wydarzenia we wschodniej części swojego państwaBobodżan Gafurow, Dzieje i kultura ludów Azji Centralnej, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1978, s. 432 – 433; Leo de Hartog Genghis Khan: Conqueror of the World, Tauris Parke Paperbacks, s. 81.