Michaił Nikołajewicz Zalewski, ros. Михаил Николаевич Залевский (ur. 18 września 1895 r. w Sankt Petersburgu, zm. 26 października 1996 r. we Frankfurcie nad Menem) – rosyjski, a następnie radziecki wojskowy (wojeninżynier 3 rangi), wykładowca w szkole propagandystów ROA, propagandysta Rosyjskiej Armii Wyzwoleńczej, a następnie szef oddziału propagandy frontowej i na tyłach Głównego Zarządu Propagandy Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji podczas II wojny światowej, emigracyjny publicysta oraz działacz polityczny i kulturalno-społeczny.
Życiorys W 1915 r. ukończył gimnazjum, a następnie nikołajewską szkołę kawaleryjską. Brał udział w I wojnie światowej w pułku kawalerii. Został odznaczony Orderem Św. Anny 4 klasy. W 1918 r. zmobilizowano go do wojska bolszewickiego. Uczestniczył w wojnie domowej w Rosji. Początkowo skierowano go do rezerwy kawaleryjskiej, a następnie dostał przydział do dywizjonu artylerii. W 1921 r. został zdemobilizowany, po czym studiował na instytucie leśno-technicznym i inżyniersko-pedagogicznym. Następnie wykładał na politechnice im. Lenina, moskiewskim instytucie chemiczno-pedagogicznym im. Mendelejewa i instytucie gospodarki narodowej im. Plechanowa. W 1938 r. został awansowany do stopnia wojeninżyniera 3 rangi rezerwy. Na pocz. września zmobilizowano go do Armii Czerwonej.