Christoph Bernhard (ur. 1 stycznia 1628 w Kołobrzegu, zm. 14 listopada 1692 w Dreźnie) – niemiecki kompozytor, teoretyk muzyki, śpiewak (tenor) i kapelmistrz.
Wykształcenie muzyczne uzyskał w Gdańsku; wśród jego pierwszych gdańskich nauczycieli są wymieniani Paul Siefert i Christoph Werner. W 1648 został przyjęty do kapeli dworskiej w Dreźnie (Dresdner Hofkapelle) jako śpiewak. W Dreźnie poznał największego kompozytora ówczesnych Niemiec, Heinricha Schütza, który wywarł na twórczość Bernharda wielki wpływ. Około 1650 udał się na roczny wyjazd do Włoch, gdzie m.in. nawiązał znajomość z Giacomo Carissimim, kapelmistrzem rzymskiego Collegium Germanicum. Po powrocie do Drezna został wybrany w 1655 wicekapelmistrzem i piastował to stanowisko do 1664. W 1656 Bernhard wyruszył w następną podróż do Italii, tym razem na 9 miesięcy.
W 1664 Bernhard przejął stanowisko dyrektora muzycznego i kantora przy Szkole św. Jana (Johannisschule) w Hamburgu. W 1674 powrócił do Drezna, gdzie znów objął urząd wicekapelmistrza;