300px|mały|Koncert chóru, Zurych 1767 Wykonawstwo historyczne, autentyzm ( – po polsku czasami oddawane kalką: „wykonanie historycznie poinformowane”) – kierunek powstały w Wielkiej Brytanii w latach 70. XX wieku, mający na celu próbę odtworzenia pierwotnych warunków wykonywania muzyki. Przeciwstawia się XIX- oraz XX-wiecznej praktyce wykonywania dawnych – zwłaszcza barokowych – utworów we współczesnej konwencji.
Przedstawiciele autentyzmu opierają się na badaniu oryginalnych traktatów muzycznych, prowadzą także badania w dziedzinie transkrypcji, produkcji instrumentów, tańca, akustyki budowli i technik wokalnych.
Przykłady badanych zagadnień W muzyce dawnej rytm punktowany najpewniej wykonywany był zazwyczaj, na wzór francuskiej uwertury z przedłużeniem nuty punktowanej kosztem krótkiej nuty po kropce (tzw. „przepunktowanie”); rytmy bardziej skomplikowane w zapisie (np. polirytmia) były upraszczane w wykonaniu; system dźwiękowy: dziś zwykle równomiernie temperowany, dawniej zwykle naturalny lub nierównomiernie temperowany; wysokość stroju historycznych instrumentów była inna niż obecnie (w wykonaniach historycznych przyjmuje się często a'=415, nie a'=440 Hz).