i zamieszkał w Radomiu.
Od 1989 członek Związku Bojowników o Wolność i Demokrację, a następnie Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych.
Minister obrony narodowej rozkazem personalnym nr 125 z 16 sierpnia 1991 mianował go na stopień majora, a decyzją nr 79/Komb. z 9 marca 2001 na stopień podpułkownika.
W 2002 Roland Semik i Wojciech Gorgul z Radomia wyczerpująco spisali jego losy w opracowaniu pt. „Ppłk Ludwik Sendek – świadek i uczestnik migracji wojennej, zarobkowej i politycznej”. Otrzymali za to II wyróżnienie zespołowe w Konkursie „Historia Bliska” Ośrodka KARTA i Fundacji Batorego. Praca ta, a także archiwalne zdjęcia, dokumenty i kasety z zapisem rozmów znajdują się w Archiwum Ośrodka KARTA przy ul. Narbutta 29 w Warszawie.
Ludwik Sendek był dwukrotnie żonaty. Zmarł w Domu Pomocy Społecznej Weterana Walki i Pracy w Radomiu.
Ordery i odznaczenia Medal Niepodległości – 19 czerwca 1938 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 „Polska Swemu Obrońcy” Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka „Weteran Walk o Wolność i Niepodległość Ojczyzny” nr 61722
Zobacz też Polskie pociągi pancerne
Przypisy
Bibliografia