Ślady późniejszego osadnictwa wraz z ceramiką mykeńską i cykladiańską (między 1500 i 1300 lat p.n.e.) odnaleziono w głównej części wyspy, na wulkanie Monte Montagnola.
Filicudi znana jest z licznych grot i jaskiń, z których najbardziej popularne są jaskinie Maccatore, San Bartholomeo, Perciato i Bue Marino, która według starożytnych podań była siedzibą wielkich, antycznych potworów.
Z morza w pobliżu wyspy wyłaniają się ogromne skały, z których najbardziej imponującą jest La Canna, iglica wyrastająca na wysokość 85 m n.p.m.
Bibliografia
Aeolian Islands, to the discovery of the seven sisters, Lipari-Vulcano-Salina-Panarea-Stromboli-Filicudi-Alicudi, with a dossier on the Aeolian Museum of Lipari and topographic maps of the Islands, 2001, New Cards Editions, Sambuceto (CH).
Kategoria:Wyspy Liparyjskie