Commodore MAX Machine – komputer domowy firmy Commodore opracowany przez japoński oddział firmy. Była to zubożona wersja Commodore 64, wydana zanim 64 trafił do produkcji. W Stanach Zjednoczonych znany był jako Ultimax, a w Niemczech był reklamowany jako VC-10, ale nie był ostatecznie tam sprzedawany. MAX został wprowadzony na rynek w 1982 wyłącznie w wersji NTSC, ale nie sprzedawał się dobrze – z powodu istniejącej już biblioteki oprogramowania (w tym także możliwości ładowania programów w BASIC dla PET), jak i lepszym ogólnym możliwościom jako komputer (większa i rozbudowywalna pamięć, peryferia, wbudowany interpreter BASICa) korzystniejszym wyborem był VIC20 – konstrukcja MAX-a była typowo konsolowa, mała pojemność pamięci RAM nie pozwalała wykorzystać potencjału lepszego niż w VIC20 układu graficznego (VIC-II mógł adresować bank 16 kB).