Walter Rauff (ur. 19 czerwca 1906 w Köthen, zm. 14 maja 1984 w Santiago) – niemiecki wojskowy, oficer Reichsmarine, Kriegsmarine i SS, nr służbowy 290 947, ostatni znany stopień SS-Standartenführer.
Życiorys W 1924 roku wstąpił do Reichsmarine, gdzie szybko awansował. W 1937 roku został zmuszony do odejścia z czynnej służby wskutek skandalu seksualnego. Związał się wówczas z SS. Podczas agresji na Polskę był odpowiedzialny za techniczne wyposażenie i przygotowanie jej grup operacyjnych. W latach 1940–1941 na krótko powrócił do służby w Kriegsmarine, gdzie dostał ostatni awans na stopień marynarski, komandora porucznika, w kwietniu 1941 roku.
W 1940 roku był kierownikiem Grupy Urzędowej I G (Sprawy techniczne) w Głównym Urzędzie Bezpieczeństwa Rzeszy; ponosi główną odpowiedzialność za rozwój ruchomych komór gazowych i innych środków masowej zagłady. W 1942 roku był kierownikiem Grupy III D (Sprawy techniczne) i VI F (Techniczne środki pomocnicze dla zagranicznej służby informacyjnej). Służył również w Tunisie. W Mediolanie, jako członek Gestapo, dowodził SS. Pod koniec wojny aresztowany przez Amerykanów.