Dziób okrętu został wyposażony w podwodny taran.

Uzbrojenie, oprócz taranu, stanowiło tylko jedno działo gładkolufowe w strzelnicy w kazamacie na dziobie, strzelające do przodu – początkowo 64-funtoweWedług DANFS, 64-funtowe działo Dahlgrena, lecz możliwa jest pomyłka, gdyż nie było dział systemu Dahlgrena wagomiaru oznaczanego jako 64 funty., później 32-funtowe.

Służba „Manassas” wszedł do służby 12 września 1861, początkowo jako jednostka prywatna w służbie Konfederacji. Został wkrótce włączony w skład zespołu okrętów komodora G. HollinsaW DANFS omyłka w nazwisku.. Służył na dolnej Missisipi, w rejonie Nowego Orleanu, dowodzony przez kpt.mar. (Lt) A. F. Worleya z Marynarki Konfederacji.

W nocy z 11 na 12 października 1861 „Manassas” w składzie zespołu komodora Hollinsa, wraz z 6 kanonierkami („Ivy”, „Jackson”, „James L. Day”, „McRae”, „Tuscarora” i „Pickens”) zaatakował w delcie Missisipi zespół okrętów Unii, który wpłynął na wody deltyJ. Gozdawa-Gołębiowski, op.cit., s.116 i James L. Day w serwisie DANFS). W jego skład wchodziły: duży slup wojenny USS „Richmond”, mniejsze slupy żaglowe USS „Vincennes” i „Preble”, i kanonierka bocznokołowa USS „Water Witch”. „Manassas”, taranując, poważnie uszkodził USS „Richmond”;