Związki taktyczne i oddziały armii wchodzące w skład budziszynskiego zgrupowania obronnego doskonaliły obronę i dokonywały niezbędnych przesunięć sił i środków. 30 kwietnia 7 DP umacniała obronę. 18 bsap w tych dniach uczestniczyły w pracach fortyfikacyjnych, stawiały pola minowe, rozbudowywały transzeje, schrony bojowe i punkty obserwacyjne. 4 maja 2 AWP otrzymała dyrektywę zniszczenia drezdeńsko–zgorzeleckiego zgrupowania nieprzyjaciela we współdziałaniu z armiami sowieckimi. Początek natarcia wyznaczono na 7 maja. Do zadań saperów należało: torowanie dróg, osłona skrzydeł swoich związków taktycznych i oddziałów, rozminowywanie obiektów i terenów, rozpoznanie inżynieryjne. W natarciu najcięższe walki prowadziła 7 DP, która do 10.00 przełamała tylko przedni skraj obrony. W całodziennych walkach dywizja przesunęła się 7–8 km. 9 maja w pasie 7 DP wprowadzono do walki 1 Korpus Pancerny, co złamało obronę przeciwnika. 10 maja 2 AWP kontynuowała pościg w kierunku południowym, w rezultacie czego do końca dnia dywizje I rzutów osiągnęły Łabę na odcinku: Litomierzyce – Mielnik. 10 maja o godz. 10.00 2 AWP przerwała działania bojowe zgodnie z dyrektywą operacyjna dowódcy 1 FU.