Duże trudności sprawiały potężne miny morskie ustawione przez saperów niemieckich pod powierzchnią dróg oraz miny „S”. Podczas usuwania jednej z min morskich nastąpił wybuch w wyniku którego zginęło i odniosło rany kilkunastu saperów. Zginął także dowódca plutonu. Gęstość minowania była bardzo wysoka. Potwierdza to, że w ciągu 20 dni, od 11 – 31 sierpnia 1945 saperzy rozbroili i unieszkodliwili 57 062 szt. różnych przedmiotów wybuchowych, w tym min. W połowie lipca 1945 batalion został wsparty kompanią niemieckich jeńców saperów w sile ok. 90 ludzi. Minerzy niemieccy ulegali częstym wypadkom. W okresie 11 – 31 sierpnia 1945 w przydzielonej kompanii jenieckiej zginęło 4 saperów niemieckich, a 21 zostało rannych. Po analizie okazało się, że znaczna liczba Niemców nie była saperami. Woleli jednak rozminowywać, niż siedzieć w niewoli. W pododdziałach przeprowadzono szkolenie i zajęcia instruktażowe z zakresu przeszukiwania i unieszkodliwiania min. Instruktorami szkolenia byli podoficerowie niemieccy. Saperami bezpośrednio kierowali oficerowie i podoficerowie niemieccy. Dowódcami pododdziałów byli Polacy. Niemcy wspierali batalion do 1947 r. Pod koniec 1945 18 bsap wszedł w skład Okręgu Wojskowego IV z siedzibą w Katowicach. Od tego czasu kierowanie rozminowaniem przejęli szefowie wydziałów inż-saperskich okręgu.