Dixon Denham (ur. 1 stycznia 1786 w Londynie, zm. 8 maja 1828 w Sierra Leone) − brytyjski odkrywca, oficer armii brytyjskiej, badacz północnej i zachodniej Afryki.
Jako nastolatek zaciągnął się do armii brał udział w czasie wojen napoleońskich w walkach na Półwyspie Iberyjskim oraz w bitwie pod Waterloo w roku 1815.
W roku 1821 brytyjskie Foreign Office wybrało Denhama − wówczas w randze majora − jako towarzysza wyprawy Hugh Clappertona i Waltera Oudney'ego do królestwa Bornu w Afryce Zachodniej; celem ekspedycji było wyznaczenie biegu rzeki Niger. Z końcem roku Denham dołączył do Clappertona i Oudney'ego oczekujących go w Trypolisie w dzisiejszej Libii.
Denham, Clapperton i Oudney przemierzyli z północy na południe pustynne pustkowia Sahary, by w lutym 1823 stanąć − jako pierwsi Europejczycy − nad brzegami jeziora Czad. Stamtąd Clapperton w towarzystwie Oudney'ego udał się dalej na południe i zachód z zamiarem dotarcia do mitycznego miasta Timbuktu, podczas gdy Denham skierował się na południowy wschód wzdłuż Szari, głównej rzeki zasilającej wody jeziora Czad. Po zbadaniu biegu dwóch innych rzek − Waube (?) i Logone − dołączył do Clappertona obozującego na południe od jeziora (według innego przekazu spotkali się w stolicy królestwa Bornu, Kuce);