Przez trzy lata pracował w Wojskowych Zakładach Kartograficznych, m.in. kierował tam Oddziałem Analiz Redakcyjnych. W 1963 został przeniesiony do Zarządu Topograficznego Sztabu Generalnego WP i pełnił funkcję redaktora map w Oddziale Redakcyjno-Kartograficznym. Był członkiem redakcji największego polskiego Atlasu Świata Służby Topograficznej Wojska Polskiego, publikowanego w latach 1962–1968, odpowiadał za odwzorowania i konstrukcję matematyczną tego atlasu. Opracował do niego nowatorskie odwzorowanie umowne, nazwane na jego wniosek „odwzorowaniem Służby Topograficznej Wojska Polskiego”, które – opisane szczegółowo i uzasadnione przez niego w „Polskim Przeglądzie Kartograficznym” w 1975 – do dziś jest stosowane w polskich atlasach geograficznych, encyklopediach i podręcznikach.
W 1971 na Politechnice Warszawskiej otrzymał stopień doktora nauk technicznych (rozprawa pt. Niektóre teoretyczne problemy automatycznego odczytywania i przetwarzania informacji kartograficznej). Do 1980 wykładał kartografię matematyczną i redakcję map w Wojskowej Akademii Technicznej.