W przypadku Kartezjusza kryterium tym jest oczywistość. Jasne i wyraźne są według Kartezjusza wszystkie pojęcia, które pochodzą od substancji myślącej (res cogitans, duszy), natomiast te, które pochodzą ze związku substancji myślącej z substancją rozciągłą nie są jasne i wyraźne dla intelektu.
Jasność a wyraźność Druga cecha idei postulowana przez Kartezjusza, wyraźność, to taka cecha pojęcia, które pozwala: 1) odnosić je do jego przedmiotu, 2) odróżniać ten przedmiot od każdego innego przedmiotu. Wszystko, co jest wyraźne, musi być zarazem jasne – i tym samym stanowić kryterium pewności – ale nie wszystko, co jest jasne, musi być wyraźne. Kartezjusz tłumacząc to rozróżnienie posługuje się przykładem idei bólu, która według jego rozumienia tych terminów jest jasna, nie jest jednak wyraźna.
Jasność i wyraźność w filozofii Leibniza Jasność Gottfried Wilhelm Leibniz rozumiał jasność inaczej niż Kartezjusz. Według niego jasność to taka cecha danego pojęcia, która pozwala: 1) odnosić to pojęcie do jego przedmiotu, 2) odróżniać ten przedmiot od innych przedmiotów. Pojęcie jasności w myśli Leibniza pokrywa się więc w znacznej mierze z Kartezjańskim pojęciem wyraźności.