Od 1691 roku związany był z dworem elektora brandenburskiego. Pełnił funkcję nadwornego kaznodziei księcia-elektora Fryderyka I Hohenzollerna i opiekował się pruskimi ewangelikami-reformowanymi, którzy w 1718 roku wybrali go do swojego konsystorza, a w 1729 roku mianowali superintendentem.
Daniel Ernest Jabłoński był autorem wielu prac religijnych i politycznych. Wraz z Gottfriedem Leibnizem był współzałożycielem Pruskiej Akademii Nauk w Berlinie (1700).
Rzecznik unii kościelnej pomiędzy luteranami, kalwinami i braćmi czeskimi w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Pomysłodawca niezrealizowanego planu stworzenia w Królestwie Prus kościoła episkopalnego na wzór angielski.
Pod koniec życia wspierał rozwój wspólnoty braci morawskich z Herrnhut. Ordynował na seniorów tej kongregacji Dawida Nitschmanna (1735) i Mikołaja von Zinzendorfa (1737).
Zobacz też Amica complanatio Irenizm
Linki zewnętrzne Zbiory związane z D. E. Jabłońskim w Wielkopolskiej Bibliotece Cyfrowej
Daniel Ernest Jabłoński – publikacje w bibliotece Polona
Kategoria:Niemieccy członkowie Pruskiej Akademii Nauk Kategoria:Duchowni braci czeskich Kategoria:Biskupi i superintendenci protestanccy Kategoria:Niemcy pochodzenia czeskiego Kategoria:Urodzeni w 1660 Kategoria:Zmarli w 1741 Kategoria:Duchowni braci czeskich w I Rzeczypospolitej Kategoria:Duchowni kalwińscy I Rzeczypospolitej