Wyposażenie pochodziło z XVI–XVII wieku. W sali zebrań na ścianie znajdowała się drewniana kolosalna figura św. Jerzego i dwa jelenie z naturalnym porożem. Budynek przebudowano w 1786 na mieszkalny, a w 1878 wyburzono i wzniesiono na jego miejscu neorenesansową kamienicę ozdobioną rzeźbą św. Jerzego, jej projektantami byli Hermann Ende i W. Böckmann. Prace budowlane prowadził elbląski miejski radca i mistrz budowlany Karl Schmidt. W kamienicy znajdowały się siedziby wielu firm i trustów, a po sprzedaży w 1919 dwupoziomowy sklep skórzano-obuwniczy Paula BaeringaLech Słodownik, Sklep z butami w Dworze Artusa, Dziennik Elbląski 8 kwietnia 2017. Dwór został zniszczony w lutym 1945 roku. Od 1982 prowadzono badania archeologiczne na miejscu starego i nowego dworu Artusa.
Zobacz też Dwór Artusa w Gdańsku Dwór Artusa w Toruniu Dwór Artusa w Braniewie Dom Bractwa Czarnogłowych w Rydze dawniej nazywany Dworem Artusa
Przypisy
Bibliografia
Elbląg Kategoria:Architektura manierystyczna w Polsce Kategoria:Zniszczone obiekty budowlane w Elblągu Kategoria:Stare Miasto (Elbląg)