Kwartet Wilanowski lub Kwartet Wilanów (nazwa zmodyfikowana w latach 90. XX w.) – kwartet smyczkowy założony w 1967 roku w Warszawie. Początkowo występował jako kwartet im. Beethovena. Od 1969 nosił nazwę Kwartetu Wilanowskiego.
Za wykonania repertuaru klasycznego zespół otrzymał nagrody na konkursach w Wiedniu (1971), Bordeaux (1972), Monachium (1973). W latach 70. i 80. zasłynął przede wszystkim z wykonań nowej muzyki. Dla „Kwartetu Wilanowskiego” powstało tak wiele kwartetów smyczkowych, że zespołowi temu można by przypisać zasługę odświeżenia zainteresowania tym gatunkiem wśród polskich kompozytorów. Wielokrotnie występował na festiwalu „Warszawska Jesień”. W 1983 otrzymał nagrodę krytyków „Orfeusz” za najlepsze wykonanie muzyki polskiej (za VI Kwartet smyczkowy Krzysztofa Meyera). W 1986 i 1990 został uhonorowany nagrodą Związku Kompozytorów Polskich. W 1990 płyta CD nagrana przez kwartet dla francuskiej firmy Accord „Witold Lutosławski – Musique de chambre” otrzymała nagrodę „Diapason d’Or” czasopisma muzycznego „Diapason”. Od 1990 roku zespół jest związany etatowo ze Staromiejskim Domem Kultury w Warszawie.