Nikołaj Wasiliewicz Gałuszkin, ros. Николай Васильевич Галушкин (ur. 1893 w Petersburgu, zm. 6 lipca 1964 w Los Angeles) – rosyjski wojskowy (pułkownik), dowódca gwardyjskiej sotni 1 kozackiego pułku kawalerii, a następnie 1 batalionu 5 pułku Rosyjskiego Korpusu Ochronnego podczas II wojny światowej.
Życiorys Ukończył michajłowski korpus kadetów w Woroneżu, zaś w 1913 r. nikołajewską szkołę kawaleryjską. Brał udział w I wojnie światowej. Służył w 2 jekaterinodarskim pułku kawalerii Kozaków kubańskich. W 1916 r. przeszedł do służby w carskiej straży przybocznej. Od maja 1917 r. służył w gwardyjskim dywizjonie kawalerii Kozaków kubańskich. Był odznaczony Orderem Św. Jerzego. W 1918 r. przystąpił do kozackich oddziałów wojskowych białych. W tym samym roku awansował do stopnia esauła. Uczestniczył w tzw. I kubańskim marszu lodowym. Służył w Armii Ochotniczej, Siłach Zbrojnych Południa Rosji, a następnie Armii Rosyjskiej. W 1920 r. służył w gwardyjskim dywizjonie kawalerii. Po ewakuacji wojsk białych z Krymu w listopadzie tego roku, przebywał na wyspie Limnos, po czym zamieszkał w Królestwie SHS. W 1936 r. został w stopniu wojskowego starszyny nominalnym zastępcą dowódcy dywizjonu lejbgwardii kubańskich i terskich sotni.