Stanisław Kleryka, właściwie: Stanisław Gąsiorek, inne formy nazwiska: Anserinus, Stanisław z Bochni, krypt. S. K. (ur. przed 1504 w Bochni, zm. przed 4 lutego 1562) – polski poeta, przez wielu uważany za pioniera poezji renesansowej w Polsce.
Życiorys Urodził się przed 1504 w Bochni. Pochodził ze średnio zamożnej rodziny mieszczańskiej. Jego ojciec – też Stanisław – należał do cechu kowalskiego, przed 1528 został rajcą miejskim. Stanisław po ukończeniu bocheńskiej szkoły parafialnej, od 1519 odbywał studia wyższe na Akademii Krakowskiej. Tam mógł poznać twórczość tak znanych literatów i humanistów jak: Andrzej Frycz Modrzewski, Mikołaj Rej, Stanisław Hozjusz. W 1529 związał się z dworem królewskim Zygmunta Starego, od którego otrzymał stanowiska kapelana i dyrygenta nadwornej kapeli. Wierna służba królowi zaowocowała kolejnymi nadaniami : probostwem kolegiaty w Małogoszczu (1538), prepozyturą mansjonarzy w Wieliczce 1543 i wreszcie probostwem w Krakowie i prepozytura kolegiaty wiślickiej 1546. W 1538 ściągnął do Krakowa i otoczył opieką swojego siostrzeńca Łukasza Górnickiego, późniejszego autora Dworzanina polskiego. Zrzekł się również na rzecz jego rodziców swojego majątku rodzinnego w Bochni.