Izaak Towbin (ur. 24 września 1899 w Korcu na Wołyniu, zm. 1941) – szachista polski, prawnik, zasłużony działacz szachowy i sygnatariusz aktu powołania Międzynarodowej Federacji Szachowej FIDE.
Był synem kupca Bera Towbina. W latach 1910–1918 uczęszczał do gimnazjum w Kijowie, następnie rozpoczął studia na wydziale prawa tamtejszego uniwersytetu. Na początku lat 20. XX wieku, kiedy ojciec zakupił w Warszawie firmę handlującą drzewem, przeniósł się do stolicy Polski; w 1926 uzyskał dyplom magistra prawa na Uniwersytecie Warszawskim. Pracował przez kilkanaście lat jako radca prawny w Warszawie.
Niemal od początku pobytu w Warszawie próbował swoich sił w rywalizacji szachowej. W styczniu 1922 zajął V-VII miejsce w I Akademickich Mistrzostwach Warszawy, wyprzedzony przez zawodników wysokiej klasy - Stanisława Kohna, Karola Piltza, Kazimierza Makarczyka i Zygmunta Marjenstrassa. Związał się z Warszawskim Towarzystwem Zwolenników Gry Szachowej i właśnie jako członek tego klubu wyjechał latem 1924 na pierwszą olimpiadę szachową do Paryża. Impreza przeszła do historii jako olimpiada nieoficjalna, a Towbin nie był tam w charakterze zawodnika, a jedynie działacza. Jemu też przypadł zaszczyt sygnowania w imieniu Polski aktu powołania Międzynarodowej Federacji Szachowej w ostatnim dniu olimpiady.