Nie mylić z egoizmem. Egotyzm ( – ja) – pęd do utrzymywania i rozwijania korzystnej opinii o własnej osobie. Zazwyczaj towarzyszy mu wyolbrzymiona pozytywna opinia o swoich cechach osobistych i własnej ważności. Zazwyczaj zawiera intelektualne, fizyczne, społeczne i inne typy przeszacowaniaRobin M. Kowalski ed., Aversive Interpersonal Behaviors (1997) s. 112. Często występuje wraz z egomanią.
Egotysta ma obezwładniające poczucie centralności własnego 'Ja' i swoich przymiotówWilliam Walker Atkinson, The New Psychology (2010 ) s. 30. Egotyzm oznacza umieszczanie siebie w centrum własnego świata, bez baczenia na innych - nawet osoby kochane lub uważane za bliskie - chyba że na warunkach ustalonych przez egotystę.
Charakterystyka Egotyzm jest blisko powiązany z „kochaniem samego siebie” bądź narcyzmem. Przez egotyzm można wyobrazić sobie rodzaj narcyzmu społecznościowegoSamuel D. Schmalhausen, Why We Misbehave (2004 ) s. 55. Egotyści mają silną tendencję do mówienia o sobie w auto-promujący sposób, często wykazując się arogancją bądź chełpliwością, którym towarzyszy niezwykłe poczucie własnej ważności i wartościKowalski ed., s. 111-4. Ich niezdolność do uznawania osiągnięć innychMark R. Leary, The Curse of the Self (OUP 2007) s.