Postawę tą atakowano za regresywną naturę jej wycofania się w egotystyczną wzniosłośćHenry Hart, Robert Lowell and the Sublime (1995) s. 30; lecz w końcu XX wieku egotyzm został naturalizowany dalece szerzej przez w to, co nazywamy kulturą narcyzmu.
W XXI wieku egotyzm romantyczny postrzegany jest jako pożywka dla techno-kapitalizmu na dwa komplementarne sposobyWilson, s. 565-566. Z jednej strony – poprzez skupionych na sobie konsumentów, skupia się na ich „tożsamości”, którą tworzą sobie za pomocą marki. Z drugiej strony – przez równie egotystyczne głosy „autentycznego” protestu, podczas walki przeciwko maszynie tylko po to, by wyprodukować nowe formy dóbr konsumenckich, służących dalszej konsumpcji.
Miłość i seks Związek pomiędzy miłością i egotyzmem pozostaje nierozstrzygnięty. Samuel Schmalhausen uważał, że w pewnych przypadkach miłość może zmienić egotystę, dając mu nowe poczucie pokory w stosunku do innychSchmalhausen, s. 153.
Jednocześnie oczywiste jest, że egotyzm może objawiać się również na sposób seksualnySchmalhausen, s.