Gaspar Karapietrowicz Woskanow, właśc. Gaspar Karapietrowicz Woskanian (ros. Гаспар Карапетович Восканов/Восканян, orm. Գասպար Կարապետի Ոսկանյան, ur. w Grigoriopolu, zm. 20 września 1937 w Moskwie) − radziecki wojskowy narodowości ormiańskiej, komandarm II rangi, podpułkownik armii Imperium Rosyjskiego.
Życiorys Urodził się w ormiańskiej rodzinie mieszczańskiej na terytorium obecnego Naddniestrza. Początkowo kształcił się w domu, a od 15 marca 1908 służył w rosyjskiej armii, początkowo w rezerwowym pułku piechoty w Benderach. W 1913 ukończył szkołę wojskową w Tyflisie (Tbilisi). Walczył w czasie I wojny światowej na Froncie Południowo-Zachodnim i Zachodnim. Po rewolucji lutowej w 1917 został członkiem komitetu pułkowego, dowodził 11 samodzielnym pułkiem piechoty. Po rewolucji październikowej w czerwcu 1918 roku wstąpił do Armii Czerwonej. Do października 1919 roku dowodził 25 i 49 Dywizją Strzelecką, następnie kwietnia 1920 dowódca 4 Armii, a przez kolejne dwa miesiące 2 Armii Robotniczej. Walczył w wojnie domowej w Rosji i w wojnie polsko-bolszewickiej. Od czerwca do sierpnia 1920 roku dowódca 12 Armii Frontu Południowo-Zachodniego Aleksandra Jegorowa.