Józef Marcin Rogoziński (ur. w listopadzie 1874 w Piotrówce na Ukrainie, zm. 3 stycznia 1944 w Warszawie) – polski inżynier technolog, szachista i działacz, prezes Polskiego Związku Szachowego.
Życiorys Pochodził z rodziny ziemiańskiej, był synem Władysława Franciszka (1831–1878) i Zofii Katarzyny z Bieniewskich (1851–1934). Uczęszczał go gimnazjum w Kijowie, po którego ukończeniu (1893) podjął studia w Petersburskim Instytucie Technologicznym. Dyplom inżyniera technologa uzyskał w 1899. Przez pewien czas zarządzał majątkiem ziemskim w powiecie berdyczowskim oraz pracował w przemyśle prywatnym; w latach 1915–1918 był zatrudniony przy budowie rosyjskich kolei strategicznych.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości przeniósł się do Warszawy. Pracował w Ministerstwie Kolei, potem w Ministerstwie Przemysłu i Handlu (1919–1920). W czasie wojny polsko-bolszewickiej 1920 służył ochotniczo w Wojsku Polskim. Po demobilizacji podjął pracę w Najwyższej Izbie Kontroli Państwa (potem Najwyższej Izbie Kontroli), dochodząc w 1925 do stanowiska dyrektora departamentu II.