Domingo Martínez de Irala, także Iraola (ur. 1509Według I.P. Magidowicza; F.R. Majó, Vida de los navegantes y conquistadores españoles de siglo XVI; Madrod 1950, podaje rok 1506 w Vergarze w Kraju Basków, zm. w 1557 w Asunción) – hiszpański konkwistador, gubernator Paragwaju.
Życiorys Brał udział w wyprawie Pedro de Mendozy do Ameryki Południowej w roku 1535, a w roku następnym uczestniczył w zakładaniu osady Buenos Aires na południowym brzegu estuarium Río de la Plata. W tymże 1536 roku wziął udział w wyprawie Juana de Ayolasa w górę rzeki Parana do ujścia Pilcomayo. W roku 1538, po śmierci Ayolasa, objął przywództwo nad kolonistami w nowo założonej osadzie (przy której wzniósł fort) Nuestra Señorade la Asunción i wkrótce został wybrany gubernatorem.
11 marca 1542 roku do Asunción dotarł (marszem przez dziewicze puszcze Brazylii) nowy gubernator mianowany przez władze w Hiszpanii. Był nim znany podróżnik Álvar Núñez Cabeza de Vaca, który Iralę mianował swoim zastępcą i zaraz wysłał w górę rzeki Paragwaj.