Jego refleksje na temat historii człowieka są bardzo nieuporządkowane. Całokształt przemyśleń Kochowskiego nie jest umotywowany naukowo – jest to raczej przykład ludowego prymitywizmu.
W drugiej części utworu zawarł autor epigramata, czyli fraszki. Jest to przykład literatury ludycznej. Około sześciuset fraszek zostało podzielonych na dwie części i podobnie jak liryki są opatrzone ramą, która składa się z wypowiedzi autora do czytelnika. W tej części przeważają żarty, ale również moralne epigramaty, w których autor w zabawny sposób przekazuje prawdy i wartości, jakimi należy się kierować w życiu.
Bibliografia Niepróżnujące próżnowanie – liryka polska, Niepróżnujące próżnowanie – epigramata, [w:] Cz. Hernas, Barok, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006.
Linki zewnętrzne Niepróżnujące próżnowanie w bibliotece Polona
Kategoria:Polskie zbiory poetyckie Kategoria:Twórczość Wespazjana Kochowskiego Kategoria:Utwory literackie z 1674