spekuluje się, że urodziła się albo w posiadłości swojego ojca (Saint Paul’s Walden Bury) w Herfordshire, albo w St James’s Square w Londynie, albo w zamku Glamisa w Szkocji. Została ochrzczona 23 września 1900 w parafii w Hitchin.
W wieku ośmiu lat rozpoczęła naukę w Londynie, osiągała bardzo dobre wyniki w literaturze. Po ukończeniu prywatnej edukacji pod okiem niemieckiej guwernantki w wieku 13 lat zdała Oxford Local Examination.
W dniu 14. urodzin Elżbiety Wielka Brytania wypowiedziała wojnę Niemcom. Elżbieta pomagała w pielęgnacji chorych w zamienionym na szpital zamku Glamis. Na froncie zachodnim walczyli jej dwaj bracia: Fergus zginął w 1915 w bitwie pod Loos, a Michael został w maju 1917 uznany za zaginionego, ale tak naprawdę został wzięty do niewoli i do końca wojny przebywał w obozie jenieckim.
Małżeństwo W 1921 dwukrotnie odrzuciła oświadczyny Alberta Jerzego, ale ostatecznie przyjęła je pod groźbą wykluczenia jej z królewskich kręgów towarzyskich. Poślubiła księcia 26 kwietnia 1923 w Opactwie Westminsterskim. W drodze na ceremonię ślubną złożyła kwiaty przed Grobem Nieznanego Żołnierza;