Do budowy mostu 30 tonowego z parku N2P potrzeba było 286 osób, z parku DMP-2 tej samej nośności 231 osób. Oznaczało to że do budowy mostu z dwóch parków metalowych i dwóch parków drewnianych potrzebnych było 1034 pontonierów. Wystąpiły trudności z przerzutem sprzętu pontonowego z rejonu Rembertowa w rejon Cytadeli. Do przerzutu dwóch parków DMP i jednego parku N2L potrzeba było 240 samochodów. Brygada dysponowała (bez 6 batalionu, który miał pełne zabezpieczenie) 10 samochodami. Wzmocniona 47 samochodami stopniowo przerzuciła sprzęt. W tym czasie oddziały 3 BPont-Most przejęły w rejonu Ostrówka budulec na budowę mostu stałego przez Wisłę od 1 BSap (budulec wykorzystano później do budowy stałego mostu niskowodnego w rejonie mostu Poniatowskiego). Sztab brygady opracował plan budowy mostu. Oś mostu przebiegała 160 m na północ od mostu średnicowego. Bataliony otrzymały po 150 mb brzegu jako rejony dla składania pontonów. 18 stycznia o 19:00 most oddano do użytku. W oś mostu zamontowano 35 członów z parku DMP-2, 8 członów z parku N2P plus 2 części przejściowe. Most miał nośność 16 ton i długość 430 mb. Po wyzwoleniu Warszawy 1 Armia WP otrzymała zadanie przeprowadzenia działań na prawy skrzydle 1 Frontu Białoruskiego w kierunku Bydgoszczy celem zabezpieczenia skrzydeł 1 i 2 frontów białoruskich.