Jacek Rotmil (ur. 24 listopada 1888 w Petersburgu, zm. 26 lipca 1944 w Warszawie) – pochodzący z Rosji niemiecki i polski inżynier, scenograf filmów międzywojennych.
Życiorys Rotmil był z wykształcenia architektem. Współpracę z branżą filmową rozpoczął w Berlinie tuż po I wojnie światowej. Dla wytwórni niemieckich pracował jako Jacques (lub Jack) Rotmil. Tworzył scenografię m.in. do znanych filmów Die Königin des Weltbades (1926) i Die blaue Maus (1928).
Z powodu żydowskiego pochodzenia po przejęciu władzy przez nazistów przeniósł się na stałe do Polski. Z inż. Stefanem Norrisem założył firmę, która zmonopolizowała polski rynek dekoracji filmowej.
W okresie międzywojennym pracował przy ponad 170 filmach niemieckich i polskich. W wielu z nich był także dyrektorem artystycznym.
W czasach okupacji ukrywał się. Aresztowany, został rozstrzelany przez Niemców w ruinach warszawskiego getta.
Stanisław Janicki nakręcił o nim w 2013 film dokumentalny Scenograf rekordzista – Jacek Rotmil.