Maria Izabela (hiszp. María Isabel de Borbón y Borbón-Parma, ur. 6 lipca 1789 w Madrycie, zm. 13 września 1848 w Portici) – druga żona i jedyna królowa-małżonka króla Franciszka I.
Maria Izabela była czwarta córką króla Hiszpanii Karola IV i jego żony, Marii Ludwiki Parmeńskiej. Jej dziadkami ze strony ojca byli: król Karol III i królowa Maria Amalia Wettyn, a dziadkami ze strony matki: Filip, książę Parmy i księżna Maria Ludwika Elżbieta Burbon, księżniczka francuska. Jej dziadkowie: Karol III i Filip Parmeński byli braćmi, synami Filipa V, pierwszego króla Hiszpanii z dynastii Burbonów, oraz jego drugiej żony – Elżbiety Farnese.
Małżeństwo i potomstwo thumb|200px|Franciszek I Burbon, król Obojga Sycylii 6 lipca 1802 Maria Izabela poślubiła w Barcelonie per procura swojego brata stryjecznego księcia Franciszka z Neapolu i Sycylii. Franciszek był wdowcem i najstarszym synem króla Ferdynanda I, króla Obojga Sycylii, i jego żony – arcyksiężnej Marii Karoliny Habsburg. Ferdynand był wujem Marii Izabeli, młodszym bratem jej ojca. Maria Izabela została wysłana do Neapolu, aby poznać swojego przyszłego małżonka i wziąć drugi ślub – 19 sierpnia 1802. Panna młoda miała 13 lat, a pan młody dwadzieścia pięć.