Zaburzenia formy myślenia W piśmiennictwie anglosaskim odpowiednikiem zaburzeń formy myślenia są terminy formal thought disorder, disturbances of form of thinking, rzadziej disturbances of course of thought process. Wśród zaburzeń formy myślenia wyróżnia się dwie obszerne grupy objawów:
Zaburzenia toku myślenia Do zaburzeń toku myślenia należą: natłok myśli (inaczej gonitwa myśli, ang. racing thoughts – znaczne przyspieszenie toku myślenia), słowotok (łac. logorrhoea), spowolnienie toku myślenia, zahamowanie toku myślenia, mutyzm, otamowania (ang. thought blocking – nagłe, krótkotrwałe, zwykle trwające parę sekund, powtarzające się zahamowania toku myślenia), stereotypie, perseweracje, iteracje, werbigeracje, rozwlekłość.
Zaburzenia struktury i funkcji myślenia Do zaburzeń struktury i funkcji myślenia należą: rozkojarzenie, schizofazja (inaczej sałata słowna), niespójność myślenia (ang. incoherence), rozluźnienie skojarzeń (ang. loss of association), ześlizgiwanie się myślenia (inaczej zbaczanie myślenia, ang. derailment), uskokowość myślenia (ang. tangentiality), dźwięczenie (ang. clanging lub clang associations), myślenie paralogiczne, dereizm, nieskładność gramatyczna (syntaktyczna), rozpraszalność (ang. distractibility), zubożenie myślenia (łac. alogia).